Znaczenie wskaźników:

C7 -wyrostek kolczysty siódmego kręgu szyjnego (w programie przyjęto numerację kręgów, dla której ten krąg=0)

KP - kifoza piersiowa (uwaga: punkty KP,PL i C7 korygowane są automatycznie przez komputer po edycji płaszczyzny strzałkowej)

PL - punkt kręgosłupa przejścia kifozy w lordozę (zdefiniowany w środku głębokości pomiędzy Kp a LL)

LL - lordoza lędźwiwa

S1 - wyrostek kolczysty pierwszego kręgu krzyżowego (nr.kręg.=18)

Łl,Łp - kąt dolny łopatki (lewa,prawa)

Ml,Mp - kolce biodrowe tylne-górne (lewy,prawy) (uwaga: możemy tu także zaznaczać szczyty talerzy biodrowych)

T1,T2 - linia talii lewej (uwaga: jeśli wcięcia talii T2,T4 nie są wyraźnie widoczne wówczas zaznaczamy je na jednakowych wysokościach)

T3,T4 - linia talii prawej

B2,B4 - barki (uwaga: zaznaczamy je pionowo nad pachami T1,T3)

B3,B4 (X1,X2) – punkt łączenia linii ramion z szyją

KS - guzowatość potyliczna, wykorzystywana przy określeniu kątów odcinka szyjnego (Uwaga! Jeśli nie badamy odcinka szyjnego punkt ten można umieścić tuż nad C7)

[10].Długość krzywej kręgosłupa.

                Parametr ten jest liczony ‘po kształcie kręgosłupa’, to znaczy poprzez sumowanie odległości pomiędzy kolejnymi kręgami. Długość ta określana jest w trzech wymiarach (to znaczy z uwzględnieniem głębokości). Wartość procentowa odniesiona jest do podanego wzrostu pacjenta z zależności: (długość/wzrost)*100%.

 [11]. DCK -wysokość kręgosłupa.

                Wynik stanowi odległość pomiędzy punktami C7 i S1 liczona jedynie w osi pionowej. Parametr procentowy liczony jest tak jak wyżej.

 [12]. UK -maksymalne odchylenie linii wyrostków kolczystych od linii C7-S1.

                Komputer szuka największego odchylenia wyrostka kolczystego od linii prostej łączącej punkty C7 i S1. Odległość ta określana jest w osi poziomej X.

Jeżeli wybrany wyrostek znajduje się po prawej stronie linii C7-S1 to wynik jest dodatni jeżeli po lewej to ujemny. Włączenie opcji liczenia wartości absolutnej powoduje, iż w wyniku nie jest uwzględniany znak.

Dodatkowo w wydrukach wyników można skorzystać z parametru2, który informuje o numerze wybranego kręgu. Pamiętać tu należy o tym, iż przyjęto oznaczenia, dla których wyrostek kolczysty kręgu C7 jest równy 0.

[13]. KNT -kąt nachylenia tułowia.

                Określane jest odchylenie linii C7-S1 od pionu w płaszczyźnie czołowej (w prawa, w lewo). Wyznaczona wartość wyrażona jest w stopniach. Jeżeli punkt C7 położony jest ‘na prawo’ od S1 to wynik jest dodatni, gdy ‘na lewo’ ujemny. Parametr ABS kasuje znak.

[14]. KPT -kąt pochylenia tułowia.

                Analogicznie jak dla [13], lecz dla płaszczyzny strzałkowej. Określa pochylenie ciała ‘do przodu’, do tyłu. Wartość jest dodatnia jeżeli C7 leży bliżej (na większej wypukłości) niż S1.

[15]. KNM -kąt nachylenia miednicy.

                Parametr ten określa nachylenie linii łączącej punkty Ml i Mp względem poziomu (kąt_poziom). Przyjmuje on wartości stopniowe z zakresu: ( -180 do +180). Dlatego jeżeli Mp ‘jest wyżej’ niż Ml są to kąty (0-180), w przeciwnym wypadku [-180 - 0). W takiej sytuacji wyliczony kąt nie zależy od tego, który punkt leży ‘wyżej‘ względem drugiego. Wartość podana w milimetrach oznacza różnice wysokości położenia punktów. Od współrzędnej Y p.Ml odejmuje się wsp. Y p.Mp. Znak tego działania można przewidzieć pamiętając o tym, iż punkt odniesienie (0,0) znajduje się w lewym dolnym punkcie okna roboczego. 

[16]. KSM -kąt skręcenia miednicy.

                Analogicznie jak dla [15], ale liczone w płaszczyźnie strzałkowe. Jeżeli Mp jest na większej wypukłości niż Ml wówczas wynik jest wartością dodatnią.

[17]. TT -różnica wysokości trójkątów talii.

                Parametr liczony jest w płaszczyźnie czołowej. Wynik=odl_l-odl_p.

Wartość ABS podaje wynik bez znaku.

Wynik wyrażony procentowo liczony jest z zależności:

( (odl_l-odl_p)/(odl_l+odl_p) )*100%.

[18]. TS -różnica szerokości trójkątów talii.

                Analogicznie jak [17] dla różnic liczonych w osi X.

[19].  KRL, KRP – kąt linii ramion.

[20]. UL -różnica wysokości dolnych kątów łopatek (nachylenie).

                Określane analogicznie jak dla kolców biodrowych (parametr[15])

[21]. UB -różnica głebokości dolnych kątów łopatek (skręcenie).

                Analogicznie jak parametr[16].

[22]. OL -różnica oddalenia dolnych kątów łopatek od kręgosłupa.

                Odcinki pomiędzy kolejnymi punktami wyrostków kolczystych aproksymowane są liniami prostymi. Wynik=odl_l-odl_p; Wynik[%]=((odl_l-odl_p)/(odl_l+odl_p) )*100%.

[23].  DKS – wysokość odcinka szyjnego

                Liczona pomiędzy punktami C7 i KS

GKS – głębokość odcinka szyjnego

                Maksymalne wgłębienie liczone od pionu przechodzącego przez punkt C7

[24]. Łączna wysokość kręgosłupa

                Pomiędzy punktami S1_KS = DCK+DKS

[25]. KLB -kąt nachylenia linii barków.

                Wszystkie dane liczone analogicznie jak dla nachylenia linii miednicy (parametr[15])

[26]. WBS –współczyn. asymetrii barków względem KK (punktu S1)

                Liczona jest różnica odległości w osi poziomej od prostej przechodzącej przez punkt S1. Wszystkie wyniki określane są identycznie jak przy parametrze[22].

[27]. WBC -współczynnik asymetrii barków względem punktu C7.

                Identycznie jak parametr[26], z tym, że punkt odniesienia stanowi wyrostek kolczysty siódmego kręgu szyjnego (wskaźnik C7).

[28].  Kąt nachylenia, pochylenia odcinka szyjnego C7-KS względem C7

                Wartości obliczane analogicznie jak dla parametru [13,14].

[29]. Kąt nachylenia, pochylenia odcinka szyjnego KP-KS względem KP

[30]. ALFA -nachylenie odcinka lędźwiowo-krzyżowego.

[31]. BETA -nachylenie odcinka piersiowo-lędźwiowego.

[32]. GAMMA -nachylenie odcinka piersiowego górnego.

[33]. DELTA -łączna wielkość krzywizn.

                DELTA=ALFA+BETA+GAMMA.

[34]. MI -wskaźnik kompensacji.

                MI=KKP-KLL, (parametr[40], parametr[35]).

[35]. KLL -lordoza lędźwiowa.

                KLL=180-(ALFA+BETA).

[36]. DLL -długość S1-LL. Położenie szczytu lordozy liczona od S1.

[37]. RLL -długość S1-PL. Wysokość lordozy liczona pomiędzy S1 a punktem przejścia

[38]. GLL -głebokość LL-PL.

[39]. WLL -wskaźnik stosunku głębokości do długości.

  WLL=GLL/RLL.

[40]. KKP -kifoza piersiowa

  KKP =180-(BETA+GAMMA).

[41]. DKP -długość C7-KP. Położenie szczytu kifozy liczone od C7

[42]. RKP -długość C7-PL. Wysokość kifozy liczona pomiędzy C7 a PL

RKP[%]=100%*RKP/DCK.

[43]. GKP -głębokość KP-PL.

[44]. WKP -wskaźnik stosunku głębokości do długości.

  WKP=GKP/RKP.

Poniższe parametry służą do zdefiniowania kształtu kręgosłupa w płaszczyźnie czołowej

[45] Liczba łuków; Liczba przecięć kręgosłupa z linią C7-S1

[46] Łuk prawostronny: długość, strzałka, kąt

[47] Łuk lewostronny: długość, strzałka, kąt

Określa parametry wybranych przekrojów

[48][50] rotacja wyznaczana analogicznie jak dla parametru [16].

[49][51] garb żebrowy liczony względem linii kręgosłupa

W najnowszej wersji oprogramowania wprowadzono nowy (automatyczny) sposób analizy i wyliczania parametrów dla kręgosłupa w płaszczyźnie strzałkowej. Parametry te oznaczono końcówką (a).

Punkt PL wyznaczany jest jako przecięcie odcinka C7-S1 z krzywą kręgosłupa.

Punkt KP wskazuje strzałkę łuku kifozy piersiowej (miejsce maksymalnej odległości łuku od jego cięciwy –odcinka C7-PL)

Punkt LL wskazuje strzałkę łuku lordozy lędźwiowej

[52] Długość kifozy piersiowej DKP(a) – odległość C7-PL

       Długość lordozy lędźwiowej DLL(a) – odległość PL-S1

Wartości normalizowane do jedności liczone są według następujących wzorów DKP/(DKP+DLL) ; DLL(DKP+DLL);

i stosunek DKP/DLL.

[53] Głębokość kifozy piersiowe GKP(a) –długość strzałki łuku kifozy. 
GLL(a) – głębokość lordozy. Wartości normalizowane: GKP/(GKP+GLL); GLL(GKP+GLL); GKP/GLL;

[54] Wskaźnik głębokości do długości kifozy WKP = GKP/DKP;

lordozy WLL = GLL/DLL; Normalizowane j.w.

[55] Powierzchnia kifozy PKP; powierzchnia lordozy PLL

[56] Kąt kifozy piersiowej KKP =180-GAMMA-BETA_K

Kąt lordozy lędźwiowej KLL = 180 – ALFA – BETA_L

[57] Poszczególne kąty wyznaczane są względem odcinka C7-S1, dzięki czemu analiza uniezależniona jest od pochylenia całej sylwetki. Aby zwiększyć dokładność wyznaczania parametrów wprowadzono dwie niezależne miary kąta BETA_K dla kifozy i BETA_L dla lordozy